15.11.2011 Odbył się drugi Przegląd Twórczości Osób, „Którym Wędruje się Trochę Trudniej”.

W przeglądzie zaprezentowały się dzieci, młodzież i dorośli z kołobrzeskich placówek o profilu integracyjnym i specjalnym.
         W imieniu artystów serdecznie zapraszała pani Małgorzata Szmidt, organizator.
                                                                                                                               
Wystąpili uczestnicy
- Przedszkole Miejskie nr1 z oddziałami integracyjnym w Kołobrzegu
- Przedszkole integracyjne nr 6 w Kołobrzegu
- Oddział Wczesnego Wspomagania Rozwoju Dzieci z Autyzmem
- Ośrodek Rehabilitacyjno – Edukacyjno – Wychowawczy w Kołobrzegu
- Szkoła Podstawowa nr 5 z oddziałami integracyjnym w Kołobrzegu
- SOSW „Okruszek” w Kołobrzegu
-Ośrodek Szkolno-Wychowawczy w Zespole Szkół Mechanicznych w Kołobrzegu
- Zakład Aktywności Zawodowej w Kołobrzegu
- Warsztaty Terapii Zajęciowej w Kołobrzegu
- Dom Pomocy Społecznej w Kołobrzegu

    Najpierw ja pierwsza wystąpiłam na scenie i przeczytałam fragment, który jest bardzo ważny i mądry. Cieszyłam się bardzo, że miałam możliwość pierwsza wystąpić na scenie i to rzadko mi się coś takiego przytrafia, ale nie raz są zaskakujące i miłe niespodzianki.
    Przyleciał motyl na łąkę. Zachwycił się mnogością kwiatów, ich zapachów. Postanowił przysiąść na jednym, zbliżył się do niego, ale kolor mu się nie podobał. Był za mało intensywny. Drugi za słabo pachniał. Trzeci okazał się za mały. Dopiero czwarty był wielki, bardzo kolorowy, mocno pachnący. Zadowolony motyl przysiadł na nim. Nagle Bóg rozchylił chmury i rzekł do motyla. Pamiętaj, że dla mnie każdy kwiat jest jednaki i piękny. Wszystkie mają to samo imię. I pamiętaj, że ja jestem ich stworzycielem w imię miłości. Zawstydził się motyl, zrozumiał te słowa. Od tej pory każdy kwiat na łące był jego przyjacielem”.

    Zaprezentowali swoje umiejętności artystyczne przy pełnej po brzegi sali widowiskowej RCK. Ideą było ukazanie urody świata, przeżywania przyrody, natury, oczami osób, którym Wędruje się Trochę Trudniej, czyli po prostu niepełnosprawnych-wyjaśnia pani Małgosia, organizatorka przeglądu z przedszkola nr 6. Chodzi też o zaprezentowanie szerokiej publiczności możliwości twórczych, artystycznych ich podopiecznych. A prezentacje były wzruszające i przejmujące, a wielu widzów miało łzy w oczach. Wiele uznania należy się również pracownikom placówek, którzy przygotowali podopiecznych do prezentacji. Były też nagrody dla występujących, które wręczali harcerze ze szczepu „Partyzant”. Przy organizacji pomagali pracownicy Europe, Direct i konsultant Jolanta Milewska. 16 listopada w ośrodku „Verano” odbyła się pierwsza w Kołobrzegu edycja Światowego Dnia Tolerancji. Przedstawiciele przedszkola nr 6 wręczali Medal Konwalii Wiesławie Mądrowskiej. Była to kolejna impreza integracyjna organizowana w naszym mieście. W poprzednich edycjach zorganizowanych przez panią Małgosię Szmidt mogliśmy wziąć udział w występach osób niepełnosprawnych w hotelu Pro-Vita, w plenerze malarskim zorganizowanym w Galerii Sztuki Współczesnej, oraz na wręczaniu nagród uczestnikom warsztatów artystycznych, czy wystawie prac plastycznych w RCK. Cykl ten jest ważnym wydarzeniem zwracającym uwagę na problemy tolerancji i integracji.

    Wielkie wrażenie na mnie zrobił chłopczyk z oddziału Wczesnego Wspomagania Rozwoju Dzieci z Autyzmem. Chłopczyk miał coś wspaniałego w sobie. Tak fajnie recytował. Jego zadowolenie i ten jego uśmiech na twarzy, to coś wspaniałego. Ten jego uśmiech tak dużo znaczył. Z podziwem oglądałam jego przedstawienie. Był naprawdę super!

    Także z wielką przyjemnością i radością słuchałam SOSW „Okruszek”. Ich przedstawienie bardzo mi się spodobało. Zrobili na mnie wielkie wrażenie. Ich piosenki i ta energia. A przede wszystkim bardzo podobała mi się ich piosenka, przy której się wzruszyłam. Nie spodziewałam się, że aż tak piosenki mogą wzruszyć. To trzeba zobaczyć, aby przeżyć coś naprawdę wspaniałego.

    Także dzieci z przedszkoli integracyjnych wypadły wspaniale. Dzieci mają coś wspaniałego, tyle radości. Super się prezentowały. Miałam łzy w oczach. Brakuje mi tych kochanych dzieciaków. Niepełnosprawni są wspaniałymi, kochającymi dzieciakami. Oni odkrywają w sobie tyle talentów, że warto jest to wszystko rozwijać. Te wspaniałe piosenki, czy recytowania tych wierszy. Warto jest ich popchnąć do przodu, żeby nie zmarnować wspaniałych talentów, co mają w sobie. Rodzice powinni być dumni, ze swoich dzieci. Każdy jest taki sam.
Były piękne wiersze, piosenki, tańce, mówili o przyrodzie, a ja przeczytałam coś takiego:

O Przyrodzie

Uważam, że każda pora roku ma w sobie coś wyjątkowego i każda pora roku ma jakieś swoje znaczenie. Oczywiście lubię lato, ponieważ uwielbiam przyrodę. Potrafię się cieszyć z małych rzeczy. Bardzo lubię chodzić na spacery, zwłaszcza sama. Gdy wybiorę się na spacer, wtedy lubię słuchać jak szumi morze. Lubię jak jest wkoło mnie dużo zieleni i jak ćwierkają ptaki. Spacer mnie wycisza, czuję się o wiele lepiej. Mogę się wyluzować. Nie lubię jednego, gdy ludzie nie dbają o przyrodę. Nie lubię jak niszczą zieleń, wyrzucają butelki, wyrzucają śmieci, niszczą wszystko. Jestem zadowolona jak mogę wyruszyć na spacer. Bardzo także lubię po drodze fotografować różne rzeczy. Czyli lubię fotografować zwierzęta, kwiaty, rośliny, po prostu lubię robić zdjęcia. Przyroda jest po prostu cudowna. Ludzie zdrowi, zabiegani wszędzie nie umieją docenić i zauważyć, jaka przyroda może być piękna. Jak zachorują to wtedy potrafią docenić nawet to, jaka może być piękna zielona trawa. Przyroda człowiekowi może dać naprawdę wiele.

Wiosną wszystko budzi się do życia. Wiosną wszystko zaczyna się zielenić, kwitnąć, wszystko jest takie cudowne aż chce się żyć i człowiek również zaczyna się inaczej czuć. Wszystko zaczyna się pięknie. Widać jak już ludzie pracują na działkach. Wiosna daje tyle radości

Jesień także jest piękna. Ma też swoje znaczenie. Jesienią można chodzić do lasu. Złapać świeżego powietrza. W lesie jest zupełnie inaczej. Człowiek inaczej oddycha. Liście są piękne, zmieniają się kolory w liściach. Jesień jest taką porą roku, czas na różne przemyślenia, czas na czytanie książek. Jesień jest taką porą roku, że człowiek wtedy lubi być sam ze sobą i też czasami tego się chce. Jesień naprawdę może być też piękna i można się cieszyć prawdziwą, piękną jesienią.
Zima też ma swój urok i też może być piękna. Nie ma to jak prószy śnieg, jest biało. Wszystko jest ładnie ozdobione świątecznie. Nie ma jak to święta Bożego Narodzenia. Cała rodzina się wtedy spotyka na Wigilii. Modlą się, składają życzenia, łamiąc się opłatkiem. Wspólne kolędowanie, idą wszyscy razem do kościoła na Pasterkę. Jest to takie miłe i wzruszające. Zima też daje swoje i naprawdę zima też jest piękna i bardzo lubię spacerować zimą.
Potrafię się cieszyć z każdej małej rzeczy. Kto by się spodziewał, że każda pora roku ma coś w sobie i można się naprawdę cieszyć. Nasze pory roku są naprawdę piękne, tylko trzeba umieć na to wszystko spojrzeć z innej strony

Niespodzianka dla pani Małgosi.

Byłam bardzo zadowolona, że przygotowałam niespodziankę dla pani Małgosi. Bardzo mi na tym zależało. Chciałam ją zaskoczyć. Przegotowywałam się do tego wcześniej. Sprawiło mi wiele radości, że mogłam pierwszy raz w moim życiu, coś zrobić dla innej osoby na scenie. Nie spodziewałam się tego, że odnajdę w sobie tyle odwagi i siły. To był mój pierwszy raz. Zaskoczyłam samą siebie. Przełamałam się. Chciałam bardzo zrobić miłą niespodziankę dla pani Małgosi, której bardzo dużo zawdzięczam. To jest dar od Pana Boga, że mogłam poznać taką wspaniałą osobę, jaką jest pani Małgosia.
Powiedziałam głośno, dla kogo recytuję wiersz.

Cała łąka dla pani
Niech pani idzie z nami,
Damy pani łąkę z kwiatami.
Ze skowronkiem,
Ze słonkiem,
Do wąchania,
Słuchania,
Patrzenia,
A do łąki dodamy życzenia.
Nawet, gdy się zachmurzy na niebie,
Nawet, gdy się kłopotów nazbiera,
My uśmiechniemy się do siebie,
Zawsze,
Jak dziś,
Jak teraz!

Potem po zakończeniu wiersza, wręczyłam kwiaty pani Małgosi i powiedziałam takie słowa:
Dziękuję pani za wszystko, co pani dla mnie zrobiła, cieszę się, że pani jest wśród nas. Chciałabym, aby jak najwięcej takich osób było. Mówiłam te słowa prosto z serca, szczerze. Czułam w sobie tyle radości, zadowolenia, mimo, że ogarniał mnie stres. Cieszyło mnie, że mogłam to zrobić. Pani Małgosia to naprawdę jest człowiek anioł, o dobrym sercu. Dziękuję, że mogłam coś takiego wspaniałego przeżyć, że stanęły mi łzy wzruszenia i na długo to zostanie w mojej pamięci. Dziękuję.