Hej Inka
Nie martw się o pracę. Na pewno jak skończysz szkołę, to takich ludzi jak Ty uczuciowych i dobrych to pracę na pewno z najdziesz. Po Twoim zawodzie jest potrzebne dużo takich ludzi, jak Ty. Bo jest dużo osób niepełnosprawnych i nie tyko i Twojej pomocy będą potrzebowały. A może jeszcze dobrze pójdzie, to możesz sobie otworzyć prywatny gabinet rehabilitacyjny. Jesteś dobrym człowiekiem, to pracy będziesz miała ful. Od Nas od rodziny na pewno wszyscy będziemy Cię wspierali, o tym możesz być pewna. Cała rodzina życzy Ci, abyś się rozwijała jak najlepiej w nauce. A resztę samo przyjdzie. Wierzymy w Ciebie i bądź silna. Dąż uparcie do wyznaczonego celu, a na pewno zrealizujesz swoje marzenia. Chętnie przyjdę na Twoje zajęcia i nie tylko ja zobaczyć. Inka Ty nie masz co się zaliczać że jesteś niepełnosprawna. Chodzisz do szkoły, dobrze się uczysz i masz dobry pomysł, że chcesz ppomagać osobą niepełnosprawnym. To jest już duży sukces. Żeby osoby zdrowe brały od Ciebie przykład. Trzymaj tak dalej.
Pozdrawiam Cię gorąco.
Twoja pamiętająca kuzynka.

Ostatnio edytowany przez Wio (2010-09-30 13:23:36)

Krzysiek, Coś o tym wiem... ; )
A Wio ! Jeszcze odpisuję Tobie, że bardzo się cieszę, że napisałaś Mi. Wiem , że trzymacie za Mnie kciuki, cieszę się naprawdę, że idę do przodu... Taki pomysł miałam, że wybrałam taki kierunek ponieważ coś w życiu zrozumiałam. Miałam pójść na studia doradca zawodowy, ale jednak kasy mało by było... a terapia to cos więcej niż doradca zawodowy! Dobry zawód niż jako doradca zawodowy. To zbyt banalny zawód. A terapia, najlepszy bo daje nam coś więcej w życiu! Czeka na Mnie praktyki w szpitalu psychiatrycznym w Szczecinie na Zdrojach. Nie wiem kiedy będzie, ale dam ci znać Wio. Kochana jeszcze pod koniec września dopiszę jeszcze temat plastyczny ; P Robię teraz mozaikę na wtorek. Jutro czeka na mnie wieczorem zajęcia z mozaiki muszę to dokończyć na wtorek wrrr... ale ale lubię to robić. ; )
Buziaki kochana kuzyneczko.
Trzymaj za Mnie kciuki, niedługo mam kolokwium z anatomii człowieka i z terapii zajęciowej.
Pa.

Siemanko Inka
Po tej stronie Misio. Jestem pod wrazeniem, co zamierzasz zrobic. Trzymam za Ciebie kciuki, aby Ci się wszystko w spełniło. Naprawdę i szczerze Ci powiem, że takich osób jak Ty, to dużo brakuje. To świetnie że będziesz prowadziła kiedyś swoją terapię. Chętnie bym to wszystko zobaczył. Naprawdę szczerze Ci gratuluję. Nie poddawaj się, a zrealizuj swoje marzenie. Idź za głosem serca. Właśnie jak to jest  że Twoje marzenia się w spełniają i Wio, ze Wio za jakiś czas leci do Ziemi Świętej. Co Wy robicie, modlicie się? Czy Wam to pomaga? Chciałbym bardzo żebyś Ty z Wio coś razem zrobili dla osób niepełnosprawnych. Wy tylko we dwie. Pomyślcie na tym. Jest to możliwe. Odpisz szczerze. Pozdrawiam i powodzenia.

Hej Inka  
Inka czytałam uważnie Twoje zamiary o terapii. To bardzo dobry pomysł i na pewno to osiągniesz. Jesteś mądrą dziewczynką. Kiedyś będziesz pomagała osobą niepełnosprawnym.   A jak się czegoś bardzo pragnie, to się do osiąga.
Tego bardzo Ci życzę.
Sąsiadka Wio.

Ostatnio edytowany przez KRY (2010-09-22 19:09:15)

droga inko ja na WTZ chodziłem 12 lat teraz pracuje w zazie ja i jest super

Witam wszystkich, dziękuję , że odpowiadaliście na mój temat coś o terapii. Bardzo Wam przepraszam, że czasu na to nie mam by pisać. Mam urwanie głowy z tymi kolokwiumami (egzaminami w szkole) uczę się ciężko... ale za to pochwalę Wam, że z anatomii człowieka i patologii dostałam 5 i 4. Mam ogólnie same czwórki i piątki... Cieszę się, bo sama wzięłam się do roboty czyli do nauki. Uczę się nocami, że makabra... Jest naprawdę ciężko i czasu nie mam by wejść na forum, dopiero teraz ale tylko chwilkę by wam poinformować, że przez jakiś czas Mnie nie będzie tutaj. Nawet weekendy są zajęte. Przez naukę.
Przykro Mi!
Ale jak znajdę czas i będę miała co pisać to napiszę Wam. Ale napewno nie teraz.
Wybaczcie.
Pozdrawiam.
Inka.

Hej JAC.
W szkole jakoś idzie, niestety jest już ciężko niż się spodziewałam na początku. Radzę bardzo dobrze. Chwalą Mnie w szkole. Sukcesy? Raczej mam dobre oceny i otrzymałam indeks . Miłośc kwitnieje cały czas . Jest nam dobrze i wspaniale . Pewnie, że kuzynka Wio jest ze Mnie zadowolona. Czeka na Mój ślub hihi . Jestem bardzo osobą wierzącą, modlę sie cały czas w duchu też. Co ja porabiam? Chodzę jeszcze na treningi niedawno wróciłam z Lublina miałam zawody o Puchar Polski Seniorki z siatkówki. Jeszcze nie mam pracy dopiero w drugim roku w szkole przystąpię do egzaminu zawodowego jako terapeuta. Tylko na dziś weszłam na forum by tu odpisac Tobie JAC, bo tak naprawdę czasu niewiele mam ;/. Tyle nauki, że tego nie spodziewałam,no cóż życie w szkole. Dziś mam kolokwium z patologii - o chorobie człowieka, dzisiaj to będzie o układzie oddechowego.
Tobie JAC też pozdrawiam.

Hej Inka.
Wielkie gratulacje. Podziwiam Cię. Ale Wio ma zdolną kuzynkę. A możesz Nam powiedziec jak to jest że jesteś osobą niedosłyszącą i jak wykładowcy mówią coś z daleka itp. a Ty nie słyszysz, to jak w tedy sobie radzisz? Czy ktoś Ci pomaga, pytam się bo to mnie ciekawi. Naprawdę sobie radzisz A czy Twój partner też nie słyszy, jak to jest. Pytam się tak z ściekawości, bo naprawdę można Cię podziwiac.
Pozdrawiam. 

Hej DORCIA. Podziwiasz mnie? Ja to doskonale rozumiem. Ludzie Mnie podziwiają. Jestem osobą niedosłyszącą od urodzenia. Jak wykładowcy mówią do Mnie? Mówią wyraźnie w i swoim tempie, szybko czy wolno to nie ma znaczenia bo i tak ich rozumiem. Dzięki temu, że noszę aparaty słuchowe, i od 2 roku życia uczylam sie mówic ładnie i słuchac. Dzieki Mamie. Kocham ją i jej zawdzięczam. Funkcjonuję jak słyszący ludzie. Radzę to doskonale w życiu. I nie żałuję, że mam ubytek słuchu. Oczywiście , że Wio ma zdolną kuzynkę czyli mnie . Dziś dowiedzialam się że z kolokwium z psychologii dostałam 4+ i z patologii też dziś dostalam 4+.
Mój partner też nie słyszy tak jak ja. Jest zawodowym kucharzem. Pracuje jako kucharz i jest z tego zadowolony. Wiesz jak my się rozumiewamy? Poprzez mówienie i czasami migamy dla przyjemności. Moja przyszła teściowa też jest osobą niedosłyszącą. Dobrze radzimy w życiu, zdobywamy wiedzę, zawód wyobraźnię itd. Lubimy takie środowisko.
Też Cię pozdrawiam.

Hej Dorcia!
Dziękuję Ci kochana. Prada mam wspaniałą mamę i tata jest i był ze Mnie dumny. Napewno czuwa nade mną. Mam wsparcia od rodzinki mojej i mojego misiaczka. Mam dużo znajomych i przyjaciół, że hohoh.... pracują uczą się i wogóle ;-) są informatykami, kucharzami, i różne mają pracę... dużo by było wymieniać. Moi znajomi też kierują w moim kierunku jako terapeutka. w klasie też mam przyjaciółkę słyszącą którego znamy od czasów przedszkola aż do gimnazjum razem chodzilysmy do klasy. Potem w LO oddalałyśmy, ja w Szczecinie chodziłam do LO a ona w naszym mieście w Trzebiatowie. W końcu razem jesteśmy w Szcz-nie. Z Moim jest wspaniale. Wczoraj byłam w Świnoujściu u Niego. Zrobiłam jemu niespodziankę. Był zaskoczony Moją wizytą u niego w domu. Ucieszył się na Mój widok. Pospacrowaliśmy po Świnoujściu i jego rodzinka akceptowała mnie i nawet Mnie pokochali. ;-). Jutro jadę do Szczecina jak zwykle do szkoły i do Mojego. Wrócę dopiero 26 listopada.

Też Cię pozdrawiam i pozdrowienia dla Twojego synusia.

Hej Maci...
Dziękuję za miłe słowa, naprawdę miło Mi że w końcu ktoś do Mnie napisał na ten temat ;-) .
Może kiedyś u Was zatrudnię, kto wie ;-). Prawda, mam wspaniałą kuzynkę Wio. Ja kocham konie od dziecka, Wio o tym wie doskonale dzięki Mojemu tacie. Prawda Wio? ;-)

Dziś miałam akurat kolokwium z terapii na temat : ZASADY PIERWSZEGO KONTAKTU TERAPEUTY Z PODOPIECZNYM.
Opiszę wam.

1. Zasada komunikacji: polega na nawiązywaniu interakcji opartej na jedności i precyzji używanych terminów. Postawa powinna być otwarta, kontakt wzrokowy, jasność wypowiadanych komunikatów oraz stosowanie prostych pojęć bez skrótów, kodów i symboli.

2. Zasada akceptacji: polega na respektowaniu podopiecznego przeciwko osoby z wszystkim jego problemami i trudnościami. Zrozumienie jego niepełnosprawności oraz szacunek dla jego osobistych decyzji i wyborów niezależne od pozycji społecznej, upodobań politycznych, orientacji seksualnej, wyznania religijnego oraz rasy.

3. Zasada indywidualizacji: ta zasada polega na indywidualnym traktowaniu każdej jednostki biorąc pod uwagę jej indywidualnej potrzeby, ograniczenia oraz oczekiwania względem terapeuty.

4. Zasada uczestnictwa: polega na tym, aby podopieczny był w stanie przełamać swą niechęć do aktywności, odzyskać równowagę psychiczną oraz zaangażowań wszystkie swoje siły. Powinien świadomie uczestniczyć w procesie terapeutycznym co powinno być jego świadomym wyborem.

5. Zasada zaufania i poszanowania prywatności: aby podopieczny w pełni uczestniczył w procesie pomocy, powinien zaufać terapeucie, natomiast terapeuta nie może nigdy rozmawiać o sprawach podopiecznego w miejscach publicznych ( np. w tramwaju, pociągu, autobusie czy na imprezie) gdy obejmuje ochrona danych osobowych.

6. Zasada samoświadomości: dotyczy podejmowania właściwych decyzji przez terapeutę i odpowiedzialności za los pacjenta w celu służenia pomocą odekwatnie do osobistych preferencji ograniczeń zdolności i upodobań pacjenta. Natomiast pacjent powinien być świadomy swoich decyzji i podejmowanie badań w procesie terapeutycznym

Właśnie z tego dziś miałam kolokwium i zaliczyłam. Akurat cieszę się, że na wykładach miałam taki temat.

Pozdrawiam.