Nie jesteś zalogowany. Proszę się zalogować lub zarejestrować.
Forum | Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym » Z życia Self-Adwokatów » Czy Self-Adwokat może być samodzielny?
Strony Poprzednia 1 2
Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź
Hej Wio !
Ja Ciebie nie zmuszam . Rozumiem , że Roman poznał Twoją bliską rodzinę . I chcą, żebyś była z Nim . Nie wiem czy Wam się uda. Ale mam nadzieje 
Oby ci sie udało . Najlepiej jest pójśc na terapię z Kruchym ... Pomodlę się o to . Ja też tak samo miałam takiego Tomka . Poznał Moją bliską rodzinę i też kazali Mnie za Niego wziąść, ale jednak nam sie nie udało . Słuchaj siebie nie rodziny .
Pozdrawiam.
Ja oczywiście ostatnio nie słucham rodziny, czy innych. To są nasze problemy z którymi sami musimy się uporac. ja i tak zdecyduję sama czy będę z Nim, czy nie. Sama podejmę tą decyzję. Posłucham samej siebie. Pozdrawiam.
Hej Karolinka.
Chyba Twoje modlitwy się w spełniły? Zerwałam z kruchym stanowczo. Naskrobał sporo, Spakowałam jego wszystkie rzeczy i stanowczo go wyrzuciłam. Nie wiem kto dał mi tyle sił, byłam poważna i ostra. Pokazałam mu gdzie są drzwi. Jak był ostatni raz to się cała trzęsłam. Ale zachowałam się normalnie. Więc niech żyje wolnośc. Wspiera mnie nasza kuzynka, która jest przy mnie. Pozbieram się. Buziaki.
Możliwe , że moje modlitwy się spełniły... To bardzo się cieszę, że już nie jesteś z Nim.
Cieszę się bardzo. A ja już szczęśliwa. Chyba los tak chciał. Trafiłam na lepszego połówki 
Kochana. Bądź silna i dalej do przodu idź 
Buziaki .
zawsze osoba niepełnosprawna może być w jakimś stopniu samodzielna może robić zakupy pujści do kościoła załatwić różne papiery dokumenty zapłacić za rachunki w jakimś stopniu taka osoba jest pełnosprawna pozdrawiam
Witam ponownie.
Dowiedziałam się , że Do próbuje namawiać Wio do usamodzielnego kursowania po Warszawie...
Ale ta sie upiera, że nie może bo by się zabłądziła, ale powinna. Ja kursowałam po Waszawie sama rok temu przez tydzien dzięki mapie planu stolicy, potem bez niego nawet poradziłam już. Jestem osobą niepełnosprawną.
Do, czy mam rację ?
Hej Inka
Nie wiem czy bym się samodzielnie odważyła poruszac się autobusem po Warszawie. Może nie jestem na tyle odważna. Ale masz rację, w końcu powinnam powoli zacząc chyba. Będę musiała sobie kupic GPS, w tedy będę chodziła samodzielnie po Warszawie. Będzie mi mówic GDS skręc prawo, lewo, idź prosto, doszłaś do celu. Hi!Hi! Wbiję sobie ulicę i trafię do celu. Zadaaś pytanie do Do czy masz rację, odpowiem ci na to pytanie za Do i wiem co by Do Ci napisała, masz słuszną rację. Powinnam się odwarzyc. Odważyłam się samodzielnie jeździc do Słupska do naszej kuzynki. To już dużo. Uważam ze jestem samodzielna, ale muszę mięc jeszcze więcej wiary siebie.
Buziaki.
Hej Inka
Wio jest samodzielna i dużo osiągnęła. Tak masz rację Wio powinna już samodzielnie poruszac się po Warszawie. Do na pewno by napisała że masz słuszną rację. Ale to Wio podejmie decyzje. Musimy ją zachęcac. Wspólnie możemy ją na mówic. Wio by to na pewno9 zrobiła, ale jak mówi, brakuje jej wiary, musi uwierzyc to że jej się uda pokonac lęk. Z strach ma wielkie oczy. Wio ma śmieszne pomysły, jak zawsze. Trzeba jej kupic GDS. Ona jest nie możliwa. Poprowadzi ją GDS do celu, ale by Wio sobie pochodziła po Warszawie. U niej jest już wszystko możliwe, zęby kupic GDS, Ona szybko podejmuje decyzje, zapieła by go sobie na kurce ba brzuchu. Hi Hi! Ale by była samodzielna.
Pozdrawiam Cię.
Hej Inka
Będziemy Wio namawiac do całkowitej samodzielności. Masz rację Wio powinna już się odwarzyc kursowac samodzielnie po Warszawie, he! Ona jeździ także sama do Słupska. Musi już poznawac sama miasta. Ona się odważyła leciec samolotem z wycieczką do Ziemi Świętej. Wio odważnie podjęła decyzje i leci sama z wycieczką. Dla Wio wielkie gratulacje. Podziwia świat. W spełni się jej wielkie marzenie. Jest naprawdę odważna i samodzielna. Ale co do Warszawy powinna już zacząc powoli z pomocą kursowac. Ale dobry był by dla niej ten GDS. Ona ma dobry pomysł. Jest nie możliwa. Ale by była samodzielna. Ciekawał jestem kiedy by doszła do celu do Do. Życzymy Wio powodzenia i trzymamy z Anią kciuki. Najważniejsze że i tak kursuje i leci do Ziemi świętej za rok. Gratulacje. Buziaki dla wszystkich.
Szanowni self adwokaci piszcie co słychać u Was co robicie ciekawego pozdrawiam aneta
co u was słychać ja zawsze jestem samodzielny tylko czasem mam kłopoty zawodowe ale to nic drodzy mili pozdrawiam was serdecznie
Wio! Jestem dalej szczęśliwa z Moim! ; ) . Sama widzisz ; D... Ach mój wspaniały Robaczek!
Teraz to u mnie brak czasu. Raz u niego jestem, uczę się ciężko. w czwartek już dostanę indeks ;D . w końcu będą oceny wpisane do indeksu
Hm.... Może mnie przyjmą do pracy do biura firmowego kto wie? ; )
czekam na rozmowę kwalifikacyjną. Gdybym pracowała to i tak czasu na coś przyjemniejszego nie będę miała. Od pon do pt na 16:00 do 20:00 i nauka nocami. A weekendy to wolne i będę u Niego. Chcemy za niecałe 3 miesiące wynająć wspólnie mieszkanko. ; )
Tak narazie to jestem zajęta. Pozdrawiam Was
Od pon czeka na Mnie pełno nauki. w pon kolokwium z pedagogiki, we wtorek z patologii, w piątek z psychologii... Trudne przedmioty ech 
ważne, że radzę sobie z nauką.
Hej Inka,
cieszę się bardzo że jesteś szczęśliwa ze swoim tym Robaczkiem. ;D… Ach a ja nawet nie mogę sobie kupic żadnego zwierzątka, a bym chciała mięc pieska, lub kotka. Ale nie z tedy za dużo jeżdżę i nie miał by kto się zaopiekowac zwierzątkiem. Ale kocham podróżowanie; D… Sama wiesz. Zaczęło się od Warszawy i jestem szczęśliwa. Sama wiesz jaka jestem szczęśliwa jak zamieszkałam samodzielnie. Całkowicie odmieniło się moje życie, moje z miany na lepsze. Robię co chcę, z spotykam się znajomymi, imprezuję. Mam także obowiązki domowe i nawet już sama się biorę za gotowanie. Przełamuję bariery i to mnie cieszy. Cieszy mnie każdy przeżyty mój dzień. Tu basen, bieganie, siłownia, gimnastyka itp. Sama wymyślam już, żeby się nie nudzic, nie siedziec w domu i to mnie cieszy. Najbardziej mnie cieszy to że rozwijam się społeczeństwie przez jedną osobę i wiem co będę już mówiła Warszawie, wykorzystam to. Ale fakt brakuje mi jeszcze do szczęścia mężczyzny, to jest marzenie każdej kobiety. Ale to nie dla mnie jest stworzone. Ale nie narzekam jestem szczęśliwa z różnych z powodów. Nie wyobrażam sobie innego życia. Dziękuję wszystkim. A Ty ucz się jak najdłużej, jak masz taką możliwośc. Pamiętajcie o jednym, bycie osobą dorosłą, to jest wspaniała rzecz w naszym życiu. Wiem co mówię.
Pozdrawiam
Ostatnio edytowany przez Wio (2010-10-10 21:39:08)
Witajcie,
jestem Self- Adwokatem z Kołobrzegu. Chyba jeszcze należę do Self- Adwokatów. Chciałem tutaj napisac że jestem osobą samodzielną. Jeżdżę samodzielnie autobusem, chodzę po mieście sam. Czasami zdarzy mi się samodzielnie chodzic po urzędach, jestem z tego zadowolony. Robię wiele samodzielnych rzeczy. Fajnie jest być osobą samodzielną.
Pozdrawiam.
Witajcie. Nazywam się Marcin. Mam dziewczynę,która nazywa się Ania. Bardzo mocno ja kocham. Ania mieszka sama. Nawet mamy swoje plany. Jesteśmy para już trzy lata. Chcemy razem zamieszkać,lecz czekam jak Ania zrobi remont i wtedy się do niej wprowadzę. Co na to mama. Bedzie musiała się z tym pogodzić.
Część marcinustka
Bardzo Cie rozumiem Marcinie. Jestem prawie takiej sytuacji jak Ty. Mieszkam sama i mam chłopaka. Zamierzamy się w maju zaręczyć, potem ślub, no i myślimy o złożeniu rodziny. Rodzicom jest ciężko się pogodzić tym co zamierzamy robić itp. Wybijają Nam różne rzeczy z głowy i tak dalej. Ale musimy pamiętać o tym że My osoby niepełnosprawne jesteśmy wszyscy tacy sami. I mamy prawo do normalnego, dorosłego życia. Trzeba pamiętać że trzeba o tym rozmawiać i przekonać mamę, czy tatę ze by dali Nam szansę. Ja też rozmawiałam ze swoimi rodzicami i na początku byli szoku. Teraz patrzą na to inaczej, bo widzą ze daję sama radę i że się kochamy. Będzie dobrze. Czasem się pogodzą, ale musimy im pokazywać że na prawdę jesteśmy dorosłymi osobami.
Pozdrawiam serdecznie.
Ostatnio edytowany przez Wio (2010-12-12 23:01:55)
Witaj marcinustka.
Życzę Ci powodzenia Marcinie. Na pewno sobie poradzisz. Pokaż wszystkim co jest dla Ciebie najważniejsze. Nie zmarnuj takiej szansy. Jeżeli macie możliwość i szansę zamieszkać, to skorzystaj z tego. Mama na pewno pogodzi się z tym za jakiś czas. Rodzice zawsze martwili się o Nas, będą się martwić itp, bo Nas kochają, ale my też mamy prawo do normalnego, dorosłego życia. Jesteśmy ludźmi i też mamy swoje marzenia, pragnienia itp. Ja się zakochałam jednym chłopaku, który mnie oszukał i się rozstałam. Ale za to otrzymałam od Boga ślicznego, kochającego, zdrowego syna i nie żałuję niczego. Jest On Moim prawdziwym skarbem i wszyscy Go kochają, rodzice się tym pogodzili, zaakceptowali i chętnie Mi pomagają. A ja siĘ odmieniłam, dojrzałam i jestem teraz prawdziwą kobietą. Mama jak zobaczy że Anię kochasz, że sobie radzicie, to na pewno tą sytuację za akceptują. Trzeba się cieszyć z tego co Nam Bóg przyniesie. Powodzenia!
Pozdrawiam.
ja jestem samodzielny zawsze wykonuję polecenia instruktora w zazie i kerownika zaz robie sam zakupy chodzę do miasta prowadzę wsuj program radiowy w radiu dlaosób niepełnosprawnych podaje adres strony www.radiobezbarier.eu zapraszam serdecznie
tak self-adwokat musi być samodzielny i wogule ja i ini z WTZ i ZAZ tesz są samodzielni tesz są organizowane szkolenia w naszych mistach peznnas samych te radio co ja gram jest nie tylko dla niepełnosprawnych ale tesz dla pełnosprawnych www.radiosercadwa.hpu.pl gram co drugi dzień proszę sluchać mnie ok i tak dalej
pozdrowienia dla wszystkich z zarządu głównego i pani krystyny mrugalskiej i doroty tloczkowskiej 
Witaj Wio. Powiedz mi tak szczerze czy samodzielność Cię przerasta czy nie? Bo z strasznie sie z mieniłaś. Dojrzałaś itp. Jak to jest z tobą. Chciałabyś być dzieckiem, czy dorosłą osobą? Chcemy brać od Ciebie przykład. Też bym chciała mieć silny harakter itp. Jak Ty. Odpisz proszę. Pozdrawiam.
Część Moja droga. Zadajesz mi czy samodzielność mnie przerasta, tak, szczerze tak. Boję się tej samodzielności, że któregoś dnia wszystko mnie przerośnie i coś pęknie. Ale idę dalej dzielnie przez swoje życie i na pewno już bym nie chciała być dzieckiem. Nie ma jak to samodzielność. Z mieniłam się, bo musiałam. Naprawdę jestem szczęśliwa! Tu pracuję, prowadzę gospodarstwo domowe, płacę rachunki itp. Mam dużo zajęć po za domem. Nie narzekam na nudę. Prowadzę życie teraz pozytywne i że by tak dalej. Boję się, ale nie myślę co będzie dalej. Rozwijam się i to jest teraz dla mnie najważniejsze. Nie bujdzie się tej samodzielności. Z strach ma tylko wielkie oczy, a można wszystkiego się nauczyć. Teraz już nie wyobrażam sobie innego życia. Jestem szczęśliwa. A co mi pomaga, oczywiście modlitwa. Pamiętajcie o tym. Dziękuję wszystkim że jesteście. Buziaczki.
Strony Poprzednia 1 2
Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź
Forum oparte o: PunBB